Kavram
Kişisel standartlarınız, her eyleminizi, her kararınızı ve her sonucunuzu ölçtüğünüz görünmez ölçüttür. Neyi tolere ettiğinizi, neyi talep ettiğinizi ve “yeterince iyi” ile “kabul edilemez” arasındaki çizgiyi nerede çektiğinizi belirlerler. Çoğu insan standartlarını bilinçli olarak belirlemez—onları çevresindeki insanlardan ve ortamlardan miras alır ve zamanla grubun normal saydığı performans seviyesini kabul eder.
Bilinçsiz standartların sorunu, kaymasıdır. Vasat işi kabul edilebilir gören insanlarla çevrildiğinizde, içsel çıtanız sessizce onlara uyum sağlamak için düşer. Çevrenizdeki hiç kimse özensiz düşünmeyi sorgulamadığında, siz de kendi içinizde sorgulamayı bırakırsınız. Bu kayma neredeyse görünmezdir çünkü kademeli olarak, her seferinde küçük bir tavizle gerçekleşir. Bir gün uyanıp düşük kaliteyi kabul etmeye karar vermezsiniz—sadece nerede olduğunuz ile nerede olabileceğiniz arasındaki farkı fark etmeyi bırakırsınız.
Bilinçli olarak yüksek standartlar belirlemek farklı bir dinamik yaratır. Çıtanız yüksek olduğunda, sıradan anlar pratik fırsatlarına dönüşür. Rutin bir e-posta, hassasiyetle iletişim kurma şansı haline gelir. Bir ekip toplantısı, kapsamlı hazırlanma fırsatına dönüşür. Aylar ve yıllar boyunca, çabadaki bu küçük farklar sonuçtaki büyük farklara dönüşür. Her etkileşim için yüksek standart tutan kişi sadece daha iyi iş üretmez—daha iyi muhakeme geliştirir, çünkü her alanda kaliteye önem vermeyi kendi kendine eğitir.
Tanıma Kalıpları
- Daha iyi olabileceğini bildiğiniz işler hakkında “yeterince iyi” dediğinizi fark ediyorsunuz ve bu ifadenin sıklığı zamanla artıyor.
- Bilinçli bir karar vermeden, beklentilerinizi çevrenizdeki insanların seviyesine düşürdünüz.
- Kendinizi, potansiyeliniz konusunda dürüst olsanız belirleyeceğiniz standartla değil, aynı seviyede performans gösteren insanlarla karşılaştırıyorsunuz.
- En iyi çabanızı önemli hissettiren anlara saklıyorsunuz—büyük sunumlar, kritik toplantılar—ve geri kalan her şeyde rölantide gidiyorsunuz; alışkanlıklarınızın tam da bu rölanti anlarında şekillendiğini fark etmeden.
- Birisi sizden belirgin şekilde daha yüksek bir standart tuttuğunda rahatsız oluyorsunuz ve onların yaklaşımının neden gereksiz veya sürdürülemez olduğunu kendinize açıklamaya çalışıyorsunuz.
Uygulanabilir Çıkarımlar
- Standartlarınızı açıkça tanımlayın. Sizin için en önemli üç yaşam alanında, “mükemmel”in somut ve ölçülebilir terimlerle nasıl göründüğünü yazın. Belirsiz standartlar, standart değildir.
- Emsaller bulun, akranlar değil. Ulaşmak istediğiniz seviyede çalışan insanları belirleyin ve sıradan görevlere nasıl yaklaştıklarını inceleyin. Onların rutini ile sizinki arasındaki fark, standartlarınızın nerede büyüme alanı olduğunu ortaya koyar.
- Standartınızı küçük şeylere uygulayın. Düşük riskli görevlerde çıtanızı tutma pratiği yapın: bir e-postayı nasıl biçimlendirdiğiniz, bire bir görüşmeye nasıl hazırlandığınız, çalışma alanınızı nasıl düzenlediğiniz. Küçük şeylerdeki tutarlılık, büyük şeyler için kas yapar.
- Çevrenizi denetleyin. En çok vakit geçirdiğiniz beş kişiye ve en sık tükettiğiniz içeriklere bakın. Bu girdiler standartlarınızı yukarı çekmiyorsa, neredeyse kesinlikle aşağı çekiyordur.
- Bir “asla” listesi oluşturun. Durum ne olursa olsun yapmayacağınız bir avuç davranışa karar verin: topluluk önünde asla başkalarını suçlamayın, gözden geçirmediğiniz bir işi asla teslim etmeyin, öfkeliyken asla önemli bir karar vermeyin. Bu mutlak kurallar, standartları aşındıran pazarlığı ortadan kaldırır.
Noktaları Birleştir
Yüksek standartlar, uygulanabilmesi için Hesap Verebilirlik gerektirir—onları karşılayıp karşılamadığınız konusunda dürüst olmadan, sadece birer niyet olarak kalırlar. Gevşetmenin daha kolay olacağı zamanlarda sürdürmek için Öz Kontrole bağlıdırlar. Ve çevrenizdeki insanlardan daha yüksek bir çıta tutma cesaretini veren Özgüven tarafından desteklenirler; bunu yapmak sizi öne çıkarsa bile.